Jester`s Jesters Bulldogs
Bulldogs

Het is alweer 2 weken geleden dat ik met Vinc naar de cursus ben geweest. De clubmatch en de dogshow Bleiswijk waren ook op zondag en ja…we kunnen maar 1 ding tegelijk.

Nu waren me beloningsnoepjes ook al op en moest ik denken aan de tip die iemand mij enige tijd geleden gegeven had.

En zodoende stond ik s`morgens vroeg een kipfile in stukjes te snijden en te koken voor mijn bulletje. En ga ik, als het tijd is, gewapend met heerlijk geurende kipfilet op weg naar de cursus. En tot mijn verbazing zit hij doodstil achter in de auto. En ook waar we verzamelen gaat het onverwacht, echt goed; er komt geen geblaf of gepiep uit. Ik ben verrast, maar allang blij met zijn gedrag.

We gaan eerst het park in om een heel klein stukje te fietsen. Wij zijn een van de weinige die aan deze oefening meedoen en hij doet het voorbeeldig.

Over de commando`s moet hij even nadenken. Wanneer hij eindelijk besluit het commando op te volgen wil ik hem uitbundig belonen met mijn troef: de gekookte kipfilet.

En dan komt het: hij neemt het is in zijn mond, kijkt me aan en spuugt het vervolgens gewoon weer uit. Ik probeer het nogmaals maar ook dan spuugt hij het uit. Mooi, denk ik, wat ben je toch een aparte en daar sta ik dan met niets wat hem ook maar enigszins interesseert. En ik weet: nu ben ik de klos.

Als we met de fiets klaar zijn gaan we met z`n allen het veld op of eigenlijk een modderbad in. En nu gaat Vinc zijn knop om. Hij staat zo te springen dat hij twee maal omvalt. Ik schrik ervan want ik wil niet dat hij geblesseerd het veld af gaat. En dat wat hij geleerd heeft dat heeft hij totaal verdrongen. Het moet ergens in zijn hersens opgeslagen zitten maar het komt er niet uit. En dan komt gelukkig mijn redding: de instructeur heeft iets wat hij erg lekker schijnt te vinden. Maar helaas, echt rustig word hij niet meer.

Als laatste oefening moet hij naar me toe komen als ik hem roep. En ik vraag nog aan de instructeurs, "weten jullie het zeker". En ja, ze wisten het zeker.

En zo laat ik me bull bij een van hun achter en als ze me het seintje geven roep ik me bull; die op dit moment erg hardhorend is.

 

Wat er gebeurd is een beetje gelijk aan het beeld van Asterix en Obelix. Vinc kan je vergelijken met Asterix die van de toverdrank heeft gedronken en in gevecht is met de Romeinen. De andere hondjes zijn de Romeinen die door het lompe speelgedrag van mijn bulletje de lucht invliegen. En tot overmaat van ramp tackelt hij ook nog eens een baasje van een van de hondjes en is de hilariteit compleet. Vinc word gevangen en naar mij toegebracht en ik doe hem maar weer snel aan de riem.

Toch komt een van de instructeurs nog even bij hem langs, gewoon omdat hij hem leuk vind. Al die aandacht bevalt Vinc wel en hij laat hem niet meer gaan.

Wanneer hij zich van hem afwent zit hij gelijk in zijn nek. "Zo, zegt hij, en hij is nog zwaar ook"." Ja, en sterk" zeg ik er achter aan. Het is het einde van deze ochtend en allebei gaan we zwart van de modder het veld af.

Met de conclusie dat wat we de afgelopen tijd geleerd hebben hij vandaag niets, maar dan ook niets, heeft uitgevoerd. En dat geeft een mens moet voor het examen wat er binnenkort aan gaat komen. Blijven oefenen, zegt iedereen. En dat doe ik dan ook maar en hopen dat hij die betreffende ochtend mij goed gezind is en doet wat ik hem vraag. We wachten het af.

*Terug naar Jester`s Bulldogs** Terug naar de startpagina**Terug naar ons blog*