Jester`s Jester`s Bulldogs
Bulldogs   

Dan eindelijk na weken geleefd te zijn door mijn grootte hobby ga ik een dagje uit. S`morgens vroeg gaan Martin en Urbian al vroeg naar Ahoy en ik ga later. 

Eerst moet al het vee verzorgt worden en zullen Ilse en Anne opgehaald worden door mijn ouders. Mijn vader is zo vriendelijk om mij op de terug weg bij Ahoy af te zetten. Dat heb ik toch maar even goed geregeld, al vind ik het zelf. Dus de bewuste dag gelijktijdig met Martin opgestaan en hem met Urbian, Molly en Mindy de deur uitgewerkt. Dan begint mijn werk.

Eerst de pups laten drinken bij Lea en tegelijker tijd de volwasse honden eten geven. Als laatste de oudste pups hun brokjes geven. Nog niets schoongemaakt omdat ik eerst de kinderen en daarna mezelf ga aankleden. Als we er allemaal tip top uit zien ga ik weer naar beneden. Ga alles maar eens schoonmaken en nog even wat in huis doen.

Ik vind het vervelend als mijn oppas straks komt en het een zooitje is. Als ik als laatste de afwas staat te doen komt er me toch een aroma tegemoet en geloof me…. het was niet van de koffie. Ik loop naar de oudste pups en zie dat ik weer opnieuw kan gaan beginnen met schoonmaken. En ik zie ook dat de tijd toch aardig voorbij vliegt. 

Dan gaan de kinderen roepen om van alles en nog wat. Ze kunnen dat wat ze mee willen nemen natuurlijk weer niet vinden en hebben in de loop van de ochtend geen tijd gehad om het op te zoeken. Nee, de t.v is natuurlijk veeeeeel belangrijker. 

Als ik ze aan het helpen ben hoor ik mijn vader en moeder voor de deur staan maar ik ben te laat. Ze lopen al naar de tuindeur om naar binnen te gaan. Omdat er een hond binnen zit die niet samen kan met de hond die buiten is vlieg ik echt de trap af naar beneden en ben ik net op tijd om de boel tegen te houden. Dat was haast een derde wereld oorlog. 

Zo zeg mijn vader “Es ben je klaar” en ik zeg “ja, zo hoor”. Als het dan weer een grote puin hoop is besluit ik maar de deur gewoon achter me dicht te trekken en denk ik “mijn oppas zal zich niet vervelen”. En geheel ontspannen, niet dus, stap ik in de auto. Ik zucht eens diep en ga lekker onderuit zitten. Wat een rust daar moet ik even genieten.   

Ahoy is voor ons een thuis wedstrijd, ik ben er zo. Ik bedank mijn ouders geef Ilse en Anne een kus en ga op Ahoy af. Martin had me telefonische doorgegeven in welke hal ik moet zijn en ik vind hem nog ook. 

Ik kijk de hal door en zie Urbian staan. Toch makkelijk als je iemand bij je heb die lang is. Gelukkig ben ik nog op tijd want Molly en Mindy zijn nog niet geweest. Helaas valt er van de show niet veel te zien omdat de honden met hun kont naar ons toe worden gezet . Ik begrijp nog steeds niet waarom ze dit doen. De keurmeester kan overal gaan staan maar het plubliek niet. Je zal toch als bezoeker een x bedrag betaald hebben en je kan geen keuring aanschouwen..dat is toch raar. Maar goed, het is zo, dus we doen het er maar mee.

Dan is Mindy en ik ga met haar de ring in. Ik hoop op een leuke kwalificatie voor haar. Voor show is het een lastige hond omdat ze zo moeilijk eet. Ze is gewoon veel te mager. Maar ik moet zeggen ze deed het niet slecht en door de zenuwen blijf ze vrij goed staan. Toen de ringmeester de honden met een zeer goed er uithaalde, mocht ik blijven staan en ik denk:”Zo een U die nemen ze haar niet meer af” En als blijkt dat ze dan ook nog derde geplaatst word ben ik echt blij verrast. 

En gelijk daarna is Martin met Molly. Met haar gaan we nu wel regelmatig naar show en dit is de eerste van de reeks. Ze moet zeker nog oefenen en Martin ook. Toch zie ik dat het al best aardig gaat. Het showen van Molly is niet zo makkelijk omdat ze alles en iedereen leuk vind. Daardoor raakt ze opgewonden en gaat ze hijgen. Ik ben benieuwd of dit minder zal worden hoewel je aan een karakter weinig kan veranderen. Ook Molly blijft goed staan en heeft een Uitmuntend te pakken. En ik vind het zo grappig als ook zij 3de geplaatst word.  

Ik vond het heerlijk weer even een rustige middag te hebben en na lange tijd wat bullemensen te ontmoeten. Na nog even lekker geshopt te hebben gaan we weer gepakt en gezakt naar huis. Naar mijn heerlijke puppekinderen. En ja hoor mijn oppas had de boel lekker opgeruimd. Wat een heerlijke mensen zijn het toch.  

*Terug naar Jester`s Bulldogs** Terug naar de startpagina**Terug naar ons blog*