Jester`s Jester`s Bulldogs
Bulldogs   

Het is de dag voor Dortmund. De kinderen zijn uit logeren, tas ingepakt en alles klaar gezet voor morgen. Op de dag zelf is het vroeg dag en daarom bereiden we ons s`avonds al voor. We smeren s`avonds al ons brood zodat we na het verzorgen van de honden gelijk weg kunnen. 
Ik bedacht me dat het misschien wel handig was om mijn haar alvast in model te föhnen, in de hoop, dat ik dit niet midden in de nacht hoeft te doen. En met een suikerspin op mijn hoofd stap ik in bed. Natuurlijk kan ik niet gelijk slapen maar ik doe een poging. 

Na een tijdje word ik wakker van Kristel omdat ze door het huis loopt te sloffen. Als ik op de wekker kijk, zie ik, dat ik nog twee en een half uur heb en draai me nog eens om. Dan word ik weer wakker van een pup, die in zijn bench, een bot door midden zit te kauwen.

Ik zie dat ik nog maar een uurtje verder ben. En tot mijn grote ergernis word ik daarna weer wakker van Kristel. Als het dan eindelijk rustig is in huis gaat de wekker. Het is 3.45 en dat is toch echt geen tijd. Maar ja.. niet zeuren en opstaan. Ik ga naar de douche en zie dat mijn suikerspin toch een behoorlijk plumpudding is geworden en ik neem er toch maar weer de föhn bij. In gedachten zeg ik nog even “sorry” tegen de buurvrouw.   

Als ik klaar ben ga ik naar beneden om Martin te helpen. We verzorgen de honden en ik schrijf voor de oppas nog even een briefje. En dan vertrekken we om 4.30 van huis. Het is wel lekker rustig op de weg...tenminste tot we de Spijkenissebrug op draaien. 

We rijden zo een fuik van de politie in..of we even willen blazen. Op een ochtend briesje na hebben we niets te verbergen dus blazen maar. De agent kijkt eens de auto in en vraagt of we op vakantie gaan. Ik denk door het brood wat we op schoot hebben en de thermoskan die op de grond staat en een tas vol lekkernijen op de achterbank, dat het er wel zo uitzag. 

Nee, zeg Martin we gaan naar een hondenshow. Hij kijkt ons vragend aan en vraagt aan Martin waar de reis dan heen gaat, en hij zegt: “Dortmund”. Hij zij niets maar aan zijn gezicht zie ik dat hij iets denkt van “stommelingen, wie gaat er nu op dit uur met zijn hond op pad”.
We hebben hem vriendelijk uit gewuifd en er toch even om zijn gezicht gelachen. Als ik hem was geweest had ik waarschijnlijk het zelfde gedacht. 

Als we na een lange rit eindelijk aankomen zijn we een van de vroegste. Dat was ook de bedoeling want het parkeren is daar echt een drama. Nu we vroeg zijn is het parkeren geen probleem en hebben we snel een plekje. We konden rustig naar binnen lopen en een plek uitzoeken. 

Op het bord bij de ring staat geschreven dat eerst de Landseer E.C.T gekeurd zal gaan worden en om 10.45 uur de keuring van de Bulldog begint. 
We zitten bij aardige mensen en zijn weer meer te weten gekomen over de Landseer E.C.T en over de problemen in hun club. Het is wel eens leuk om te horen dat het bij andere rassen ook rommelt in de club. Gelukkig zijn we niet de enige. 

Het werd wel duidelijk dat we door het tempo van deze keurmeester de tijd niet zouden gaan halen. Om kwart voor twaalf zijn we maar eens langs de ring gaan zitten om alles goed te kunnen zien en dan eindelijk om twaalf uur begint de keuring. 

We beginnen met de pups en als het lieve beestje begint te lopen dan schik ik me te pletter. Hij zakt finaal door zijn achterkant heen. Om me heen hoor ik dat dit komt omdat hij zo lang in zijn bench heeft gezeten. En dat zijn baas vooral harder moet lopen omdat je het dan niet ziet. 

Ja, ja aan me hoela wie houden ze nou voor de gek, ik hoop vooral zichzelf. Dan gaan we verder met de reuen en ik vind het echt dramatisch. 

Gelukkig is het met de teven beter gesteld. Vooral in de kampioensklas is de concurrentie groot. Als Molly aan de beurt is merken we dat ze er totaal geen zin in heeft. Natuurlijk moet ze luisteren maar het kost moeite, nog meer dan anders. Maar gelukkig word ze eerste. Dan moeten weer alle nummer 1 geplaatste teven tegen elkaar strijden. Ze wordt uiteindelijk tweede en daar zijn we uiteraard heel blij mee. 

De teef die gewonnen heeft is zeker niet lelijk en daarom valt er goed mee te leven. En deze Duitse show stond in het teken van de Nederlanders,cq verkapte Belgen, eigenlijk zoals altijd. Dus blijkbaar doen we het met zijn allen zo slecht nog niet in ons koude kikkerlandje.  

*Terug naar Jester`s Bulldogs** Terug naar de startpagina**Terug naar ons blog*