Jester`s Jesters Bulldogs
Bulldogs   

Begin 2010 was de laatste keer dat we deel hadden genomen aan een honden-tentoonstelling. Nu gaan we met Tim en ik heb er ongelofelijk veel zin in. De afgelopen weken zijn we al in de weer met Tim. Onze jeugdbal is van formaat maar nog heel erg speels in zijn gedrag. Hij vindt alles leuk en wil met alles spelen al is het maar een veertje. Dus het is oefenen, oefenen en nog eens oefenen. 

Daarbij is hij ook nog wit en ik heb nog nooit een witte hond gehad. En tjonge wat zijn ze bewerkelijk. Heb ik hem naar mijn idee, spik en span, loopt hij weer door het natte gras en is hij weer groen van kleur. En daar ga ik weer met me emmertje sop. 

De dag ervoor worden de kinderen opgehaald en bespreken we met mijn schoonouders de verzorging van de pups en de rest van de honden. We pakken onze tas in, waar we zelfs weer over na moeten denken en zetten hem klaar in de gang voor de volgende ochtend.

S`morgens ben ik al om 5 uur wakker en echt niet van de zenuwen. Ik ga er maar uit en ga eerst maar eens naar Lea en haar pups. Alles is verzorgt en heb mezelf aangekleed. Als Martin naar beneden komt zegt hij “O ja doe ik een wit overhemd aan. Niet zo handig met een witte hond”. Ik bedenk me dat ik niet de enige ben die aan een witte hond moet wennen. 

Als we klaar zijn proberen we alles in de auto te zetten. We hebben ondertussen een andere auto en deze kunnen we parkeren in onze oude auto. Dat is even wennen. De kooi en alle vreterijen zitten erin en omdat het niet zo ver rijden is moet Tim bij mij voorin zitten. Hij vindt het vreemd maar het gaat goed. En we vertrekken richting Rotterdam Ahoy.  

Wanneer we aankomen, zien we gelijk bekende. Altijd weer gezellig. We lopen gezamenlijk naar binnen en ondertussen zien we weer allemaal oude vertrouwde gezichten en hier en daar voor ons een nieuweling. Het is net of we niet weg geweest zijn. 

Tim heeft het zo druk dat hij ondertussen al springend twee keer op zijn rug geklapt is. Ik vind dit geen goede ontwikkeling en doe hem in de bench. En zo lopen we naar binnen en zoeken we een plek. Als we eenmaal zitten haal ik hem uit de bench en hou hem bij me aan de riem. Hopelijk is hij hierdoor straks in de ring iets rustiger. We zijn vrij snel aan de beurt. 

Vandaag word Tim gekeurd door Dhr. Rony Doedijns uit Nederland. 

Martin begeeft zich met Tim naar de ring en ik zoek een plekje langs de kant met mensen die zijn komen kijken. Helaas is er niet zoveel van de de keuring te zien. Zoals de honden opgesteld staan kun je de honden niet goed zien. Dat is toch jammer, als exposant wil je toch goed kunnen zien wie je tegenstanders zijn. En de bezoekers komen ook om naar de keuringen c.q. honden te kijken. Helaas zie ik dit vaker en schijnt niemand erop te komen dat je de honden ook anders kunt opstellen.   

En dan is mijn jeugdbal aan de beurt. Eerst denk ik nog “Och het valt mee!!!!” Nou niet dus, hij ging liggen, zitten, in martin zijn handen bijten (waarvan ik dacht dat ik dat eruit gekregen had), hangen, eigenlijk alles wat niet moest. Zelfs toen hij moest lopen was het een veulen in de wei. Maar aan de andere kant, hij is nog jong en wat een vrolijke hond. We gaan gewoon verder met oefenen en hopelijk gaat het dan de volgende keer beter. Het was voor Tim om te wennen en later op de dag werd hij ook rustiger. 

We hebben nog wat met hem rond gelopen, kraampjes gekeken en hij gedroeg zich keurig. Hij vindt alles leuk en iedereen lief en wat ben ik daar blij om. Maar tussen het kleppen door, want gezellig was het, zie ik toch iets gebeuren waarvan mijn mond letterlijk openviel. 
Een hond met een bolle rug, zeker meer dan dat de rug belijning hoort te zijn, word 3de geplaatst. En gezien alle gezondheidsontwikkelingen van de laatste tijd sta ik hier echt van te kijken. Dit is een fout, die zeker naar mijn idee gevolgen heeft voor de rug/ruggengraat en alles wat hiermee samen hangt. Als honden met zo`n fout niet de juiste kwalificatie zouden krijgen om met de hond te kunnen fokken zijn we al aan het selekteren. In dit geval speelt de keurmeester niet voor dierenarts, wat zo vaak gezegd word, maar volgt hij gewoon de rasbeschrijving.  

En als ik dan later in een gesprek hoor dat er tegen een stagere gezegd word" neem een aantal honden die het dichts bij de rasbeschrijving komen en doe daar je eigen sausje overheen". Vraag ik me toch stilletjes af wat voor sausje dat dan is. Vast iets wat ik niet lust. 

Met menig bulldog liefhebben filosoferen we nog lang na over de honden en de keuringen. Zoveel mensen zoveel meningen. Onder het luisteren naar al die meningen eet ik de rest van mijn soesjes op, want die lust ik wel. Zonder sausje maar met heel veel slagroom.  

*Terug naar Jester`s Bulldogs** Terug naar de startpagina**Terug naar ons blog*