Jester`s
Bulldogs

We zijn weer aan het einde van het jaar en wat een middelmatige zomer hebben we gehad. We hadden pups gepland maar dat mocht helaas niet zo zijn. Wat wel in hield dat we met de kinderen op stap konden. Het weer zat niet mee en in Duinrell waren we zo nat geregend dat ik zelf haast ging kwaken. Gelukkig vonden Ilse en Anne het er niet minder leuk om. De Clubmatch van de Engelse Bulldog Club Nederland wordt altijd gehouden rond Ilse der verjaardag. Zo ook dit jaar en daarom konden we er niet bij zijn. Wat ik jammer vind want dit is toch een hele leuke dag. Maar gelukkig staat er op de E.B.C.N homepage een verslag over de clubmatch. 

Wanneer ik de uitslagen zit te bekijken zie ik toch een rare titel staan namelijk “Beste Gefokte Bulldog van Nederland” en ik vraag me af wat dit nu weer is. Ik ben niet zo goed op de hoogte over de te behalen titels en ook van deze heb ik nog nooit gehoord. Ook bij de Clubmatch verslagen van de voorgaande jaren zie ik deze titel niet vermeld staan. Ik ben wat nieuwsgierig van aard en daarom ben ik eens rond gaan vragen of iemand mij kon vertellen wat deze titel inhoud. En waar de hond aan moet voldoen om voor deze titel in aanmerking te komen. Op een enkeling na zijn er maar weinig mensen die me er iets over vertellen konden.

Ik heb iemand uit het E.B.C.N bestuur toen maar om uitleg gevraagd en dit was de uitleg over deze te behalen titel. Deze "titel" wordt alleen gegeven op de KCM, en is geen officiŽle titel. Kan ook nergens voor gebruikt worden. Het is alleen nog nooit vermeld op de site, de hond die het hoogste eindigt op de KCM en in Nederland gefokt is, wordt dan Beste in Nederland gefokte Bulldog. Er is een wisselbeker voor degene die dit toekomt, deze staat wel vermeld in de catalogus. En ik zit enigszins versteld deze e-mail te lezen. “Beste reu van de dag”, “Beste teef van de dag”, “Beste zelfgefokte hond van de dag” of “Favoriet van de dag” kan ik allemaal begrijpen maar “Beste gefokte hond van Nederland” begrijp ik niet. 

Ik gun iedereen de titel ”beste gefokte hond van Nederland” toe maar wat een misleidende titel is dit. Ik veronderstel dat deze titel weer als reclame gebruikt gaat worden en het zegt echt niets. En dat wat hier gesuggereerd word namelijk de beste gefokte hond van Nederland vind ik nog al wat. Het zal ooit wel weer in het leven geroepen zijn door mensen die titels heel belangrijk vinden en ach dan verzin je er toch een paar. Misschien moet ik het ook eens proberen….beste gefokte hond van de Rijnmond of Hekelingse PolderKeizerin. Je ziet ik ben er niet zo goed in want het staat in het niet bij beste van Nederland.

In november hadden we een Sara in ons midden. Wij en nog wat andere mensen uit de “bullenwereld” waren uitgenodigd om dit met een eetentje te vieren. Dit hoef je ons maar een keer te vragen en we zijn bij wijze van spreken al onderweg. We hebben heerlijk gegeten en het was echt heel gezellig. En wat ik echt heel super vind is dat ik heel de avond geen achterdeur geroddel heb gehoord. Dit zegt toch wel iets over de mensen die er bij waren..echt top.

In november kwam de goed heilig man weer aan in Spijkenisse. Ik had beloofd dat we de Sint gingen begroeten en dus stonden wij om 10.00 langs de haven van Spijkenisse. Het was al weken redelijk weer geweest maar precies op deze ochtend is het koud en hagelt het. Maar als de sint aankomt, voelen de kinderen er ineens niets meer van en ze staan te juichen en te gillen alsof hun leven ervan af hangt.

Ik ben in deze periode koopjes piet, rommel piet, inpak piet en o ja ook nog het paard. Ik kan toch niet al die appels en peentjes weer terug leggen dus wat moet je dan….precies opeten maar. Ilse zit op de bank heel diep na te denken over wat ze op haar verlanglijstje zal zetten en zegt tegen mij,”Mam zal ik een Wie aan Sinterklaas vragen dan hoeven jullie hem niet te betalen”. En dan smelt ik wat een leuke kinderlogica is dat toch.

En dan is het eindelijk tijd voor de Winner. Ik kijk er al tijden naar uit en heb er dan ook erg veel zin in. We vertrekken om 6.30 uur van huis met Kristel en Molly om op tijd bij de Rai te kunnen zijn. Ik had een nieuwsbrief van de winner ontvangen waarin de mededeling stond dat er geen problemen met het parkeren zouden zijn ondanks dat ze buiten de Rai bezig waren. Dat was voor ons een reden om vroeg van huis weg te gaan om hopelijk de grootte drukte voor te zijn. Als we daar aankomen lijkt het mee te vallen en rijden we in een file mee naar een parkeerplaats. En net als we haast aan de beurt zijn is de parkeerplaats vol en worden we weg gestuurd. Als we dan na enige tijd weer zijn waar we begonnen waren ziet Martin aan de andere kant van de weg een parkeerplaats waar nog veel lege parkeerplekjes zijn. Hij gooit zijn stuur om en crost naar de andere kant van de weg. Als ik dan weer mijn ogen open doe en mijn handen uit de zitting haal kijk ik naar het vriendelijke gezicht van een parkeerwacht. Deze zegt dat dit eigenlijk niet de bedoeling is maar na uitleg vanaf onze kant kan hij het wel begrijpen. En gelukkig voor ons begeleid hij ons naar een vrij parkeerplekje. We steken weer de weg over. Dit keer gewoon bij een oversteekplaats en we staan dan haast gelijk voor de RAI. Er staan haast geen mensen en we kunnen zo naar binnen lopen. 

Er zijn al aardig wat bullenmensen aanwezig en na ons druppelt het verder binnen. We nemen samen met collega fokkers een koppie koffie en een lekker puntje appeltaart en wachten tot het gaat beginnen. 

Om een uur of 10 start Dhr. Brace met zijn keuring van 68 Engelse Bulldoggen. Wij en met ons een hoop andere mensen kunnen deze meneer niet en hebben hem nog nooit zien keuren. We bekijken dan ook met spanning de keuring van deze man en na verloop van tijd worden we er niet vrolijk van. Ik denk dat hij voor een bepaalt front valt maar zelfs dat durf ik niet met zekerheid te zeggen. We hopen er maar het beste van. 

We beginnen met de reuen en er staan er een heleboel in de jeugdklas. Dat vind ik leuk omdat deze honden de toekomstige dekreuen kunnen zijn. Maar als ik ze op mijn gemak zit te bekijken schrik ik toch enig sinds. Maar als ik dan zie wat de keurmeester op 1 zet word ik even een beetje misselijk. 

Als de reuen geweest zijn en de keurmeester heeft genoten van een korte pauze zijn de teefjes aan de beurt. Molly staat in de jeugdklas en we hebben besloten dat ik haar ga uitbrengen. Als het dan zover is begeef ik me met Molly en 16 andere bullen naar de ring. En ze raak helemaal door het dolle heen er was echt geen land mee te bezeilen. En ik had nog wel zo met haar geoefend en ze deed het ook hartstikke goed..tot vandaag dus. Het stond te stuiteren en toen ik haar voor de keurmeester neer moest zetten was ik mijn armband met nummer kwijt en door de pirouetjes die ze maakte was ook de riem van haar nek gevallen. Toen ik alles weer in het gareel had en de hond enigszins op stand had, voor 1 minuut, hield de keurmeester het volgens mij al voor gezien. 

Toen ik de ring kon verlaten heb ik besloten dat we er dan maar een therapie middag van moesten gaan maken. Ze wilde ook gelijk haar bench in maar jammer voor haar die had ik gelijk dicht gedaan. 

Martin bracht Kristel uit in de Kampioensklas. Ze deed het goed maar ik denk dat hij niet op het soort front van Kristel viel. Al snel kon ik Molly weer uit haar bench halen en ben ik met haar rond gaan lopen. En dat was een goed idee want alles was eng. We kwamen een invalidekar tegen en brr..dat is eng en een putdeksel daar kan je toch ook onderste boven van raken.

Maar terwijl ik zo loop te wandelen en de boel eens aan het bekijken ben denk ik toch even vol nostalgie terug aan een paar jaar geleden, eigenlijk de tijd voor de euro. Wat waren er toen een hoop hallen bezet met exposanten en iedereen had gewoon een eigen bench. Er was heel veel te zien omdat er veel meer stands stonden dan nu. Op een dag kwamen er zoveel bezoekers dat je tussen de middag haast over de hoofden heen kon lopen. Het inschrijfgeld was, laat ik het duur houden, 60 gulden. Je had nog een koppie koffie voor 2 gulden en een tosti voor 2 gulden 50. Zo kan ik nog wel even doorgaan maar dat zal ik iedereen besparen. In alle opzichten stelde de Winner iets voor. Het zijn vergane jaren maar eigenlijk vind ik dat de Winner voortborduurt op vergane glorie. Afgezien van de dubbele punten en de Winner titel, die wel iets voorstelt, die behaald kunnen worden vind ik er niets speciaals meer aan. 

Als we eenmaal thuis zijn van deze toch een gezellige dag, en dit komt door de mensen met wie wij deze dag opgetrokken zijn, krijgt Molly in haar hok te eten. Ze ploft in haar mand en is er niet meer uit te krijgen en even later horen we een diep gesnurk. Zij heeft in ieder geval een drukke dag gehad.  

*Terug naar Jester`s Bulldogs** Terug naar de startpagina**Terug naar ons blog*