Jester`s Jesters Bulldogs
Bulldogs  

De dag na het teleurstellende oranje festijn, waar ik het verder niet meer over zal hebben, gaan we naar Brussel. Dit keer gaan we alleen met Kristel en zal ze voor de eerste keer in de kampioensklas uitkomen. De organisatie van de Brussels Dog Show was zo vriendelijk om Kristel van de openklasse naar de Kampioensklas over te plaatsen, iets waar ik ze zeer dankbaar voor ben. 

Aangekomen worden Kristel haar papieren gecontroleerd en word ons gevraagd welke kleur kaart we hebben ontvangen. Omdat ik nog 5 euro moest betalen was het een blauwe en konden we bij de ingang al het restant van het inschrijfgeld betalen. Wat een geweldige organisatie. Ik weet dat het ook anders kan en deze manier is wel erg relaxt.

Als we eenmaal zitten gaan we de catalogus bekijken en zien dat mevrouw Elina Haapaniemi de Hovawart, St-Bernard, Dogo Argentino, Tibetan Mastiff en 59 Bulldoggen moet keuren. Alles in het totaal komt dat op 130 honden en wij denken dat dit niet kan kloppen. 

Martin besluit naar de ringmeester te gaan om te vragen of wij niet van keurmeester zijn veranderd. Maar volgens de ringmeester is dit niet het geval en zegt vol overtuiging dat deze mevrouw dat wel aankan. De dag ervoor had ze ook al 100 honden gekeurd en dat was ook geen probleem geweest. Wij kijken elkaar vol twijfel aan en hopen er maar het beste van. Zeker omdat Kristel het allerlaatste van de honden aan de beurt is.

Om 10 uur begint mevrouw Haapaniemi met de keuring van de Hovawart en wij besluiten maar eens te gaan kijken. En wij zien een mevrouw die heel energiek en betrokken bij mens en dier haar keuring doet. Ook betast ze de hond op raspunten. Onze twijfel of iemand wel zoveel honden kan keuren verdwijnt dan ook langzaam maar zeker. En wat me echt nog nooit gebeurd is overkomt mij vandaag. Ik vind het zo leuk om te zien hoe ze keurt dat ik echt sta te genieten. Als we een tijdje verder zijn en de keuring van de St-Bernard is begonnen sta ik even een tijdje alleen langs de kant. Ik aanschouw hoe een mevrouw die alleen met haar hond in een klasse staat haar kwalificatie van de ringmeester te horen krijgt en de ring moet verlaten. Kennelijk vind de keurmeester de hond geen plaatsing waard en ik denk “wat gebeurd hier”… De mevrouw staat met haar hond even verrast langs de ring als ik. Naar mijn weten word de hond altijd achter een bordje geplaatst en je zag dan ook dat het een grootte tegenvaller was voor deze mevrouw. En bij de volgende klasse doet de keurmeester gewoon het zelfde, waardoor de beste reu automatische beste van het ras word. En mijn bewondering groeit voor deze keurmeester. 

Bij de volgende keuring constateert de keurmeester dat de hond mank loopt en ik zie haar wederom naar de ringmeester lopen waaraan ze uitlegt waarom ze deze hond diskwalificeert. Werkelijk waar mijn mond viel open want ook dit heb ik nog nooit zien gebeuren. Het enige wat ik kan denken met een dikke glimlach op mijn gezicht is “ en dan keurt ze dadelijk de bullen”. Als de keuringen van de Dogo Argentino en de Tibetan Mastiff bezig zijn ben ik even wat gaan eten en drinken. Om vervolgens mezelf langs de kant van de ring te instaleren omdat ik geen minuut van haar keuring wil missen. Ik wist dit kan een leuke middag gaan worden.

Als de keuring van de bullen begint zijn als eerste de reuen aan de beurt. Als de honden gekeurd zijn worden ze volgens plaatsing in de rij neergezet. Daarna moet iedereen achter elkaar nog een rondje lopen, waarna ze de hond en eigenaar naar het desbetreffende bordje leid. Zo word er een “ere rondje” gemaakt. Het is leuk om te zien en ik vind het idee helemaal super. Dan volgt het eerste incident. Om de hond zijn hooft en gebit goed te kunnen beoordelen moet de keurmeester zittend op haar hurken voor de hond plaatsnemen en op dat moment valt de hond naar haar uit. Ze schikt hier zo van dat ze achterover op de grond valt.

Langs de kant is het muisstil maar ik heb al zo`n idee wat er nu gaat gebeuren. Ze staat op en trekt haar kleren recht en probeert zichzelf te hervinden. Ze loopt naar de ringmeester en haar uitleg is overbodig, de hond word inderdaad gediskwalificeerd. En nog zijn er dan mensen die zeggen dat je een hond niet zo mag benaderen en ook dan val ik weer stil en verbaas me over de onzin die mensen uitkramen.

De keurmeester kiest de bullen eruit die wat hoger op de poten staan, in niets overdreven zijn en daarbij moeten ze ook nog kunnen lopen, iets wat ze erg belangrijk blijkt te vinden. En daar ben ik zo blij mee. Helaas word er nog te vaak gedacht, om welke reden dan ook, dat een bulldog niet hoeft te kunnen lopen. De grootste onzin natuurlijk. Tweemaal zijn er nog honden gediskwalificeerd omdat ze mankten tijdens het lopen. De constinatie was wederom groot. 

Als laatste was Kristel aan de beurt en ik wist dat ze haar leuk moest vinden gezien de keuring die ik van haar gezien had. Ze is in niets overdreven en loopt erg soepel. Zeker het samenspel tijdens het lopen met Martin is erg leuk om te aanschouwen. Gelukkig had ik gelijk en werd ze eerste in haar klasse. Alle andere teven ging ze ook voorbij zodat ze beste teef werd. 

Nu moest ze tegen de beste reu en ik wist dat ze ook nu weer Kristel leuker moest vinden. Het beslissende antwoord liet expres enige tijd op zich wachten en na nog een "ere rondje" werd Kristel beste van het ras. 

Wat een geweldige dag en een super keuring. Deze mevr Elina Haapaniemi heeft er zeker een fan bij…mij namelijk. 

Op de terug weg zit ik nog even over deze gebeurtenis na te denken en bedenk me dat het de eerste keer is, na Isabella, dat we weer in BelgiŽ aan een hondenshow deelnemen. En dan gelijk met dit resultaat. Isabella deed het 2 jaar geleden ook en nu heeft Kristel ook de titel Brusselwinster. Even bekruip me weer het oranje gevoel. Thuis aangekomen neem ik er een borrel op en zet toch weer even mijn welpie op en geniet nog even na van deze voor ons zo`n geweldige dag.  


*Terug naar Jester`s Bulldogs** Terug naar de startpagina**Terug naar ons blog*