Jester`s Jesters Bulldogs Bulldogs   
Ergens ver op de achtergrond hoor ik gepiep. Het duurt even voor ik door heb dat het de wekker is. Het is 4.30 uur en eigenlijk geen tijd om op te staan.

We kleden ons zo stil mogelijk aan en hopelijk worden de honden nog niet wakker. Ik denk dat de buren er niet blij mee zijn als alles op dit tijdstip gaat blaffen. Het ontbijt staat al klaar en we hebben nog even tijd voor een bakkie thee. Isa loopt al rond te drentelen in de veronderstelling dat ze mee mag maar dit keer niet het is de beurt aan Kristel en Lizzy.

Even voor 5.30 uur rijden we weg van huis. We nemen ruim de tijd omdat de weersverwachting niet al te best is. Omdat het allemaal mee valt zijn we dan ook ruim op tijd in Leeuwarden aanwezig. Met een aantal collega fokkers zoeken we een goed plekje ergens langs de kant van de zaal. En dan is het wachten. Door het weer zijn er een hoop mensen die later binnen komen waardoor de keuring later beginnen.

Martin is als eerste met Kristel aan de beurt. Mar is al zo doorgewinterd dat de keuring goed verloopt. Kristel is ook vaker op show geweest dus die weet wel een beetje wat er van haar word verwacht .Gelukkig voor ons behaalt zij de eerst plaats in haar klasse. Martin maakt naar mij toe nog even de opmerking dat hij even heb laten zien hoe het moet…de grapjas.
 
Maar ik word ondertussen toch wel zenuwachtig. Het is dan ook de eerste keer dat ik de showring serieus betreed. Ik train ze thuis wel maar dat is toch heel wat anders. Lizzy is niet op haar best en erg zenuwachtig en over mij nog maar te zwijgen. Ik doe alles wat je nou juist niet moet doen en ben me daar totaal niet van bewust. Maar ondanks alles zet de keurmeester ons toch op de eerste plaats en ik trek even een lange neus naar Martin.

Als alle klasse geweest zijn moet Martin met Kristel en ik met Lizzy weer de ring in. We moeten tegen alle teven die een eerste plaats behaald hebben. De Keurmeester heeft niet lang nodig en plaats Kristel als beste teef.

Hij komt toch regelmatig bij Lizzy kijken en ik voel aan me water dat ook Lizzy een kans maakt. Met trillende handen en hart kloppingen probeer ik haar toch zo goed mogelijk neer te zetten wat naar mijn idee wel aardig lukt. (Later hoorde ik dat ik de enigste was die dat dacht.. maar ja een volgende keer beter.) En er gebeurd waar ik die ochtend niet op had durven hopen.. Lizzy word reserve teef. Onze dag kan niet meer stuk.

Maar we zijn nog niet klaar want Kristel moet nog tegen de beste reu en daar verwacht ik niets van omdat een teef nu eenmaal niet vaak wint van de reu. Tenminste dat idee heb ik. En de vreugde word nog heftiger als Kristel ook nog eens BESTE VAN HET RAS word.

We nemen van verschillende mensen felicitaties in ontvangst en de leukste zijn natuurlijk die gemeend zijn. We zijn nu wel verplicht om te blijven voor de ere keuringen.

De erekeuring van groep 2 (de grootste groep begint ongeveer om 16.00 uur. Ik ben op de tribune gaan zitten en wat is het toch leuk als je eigen hond de erering in komt lopen. De keurmeester die de keuring mag uitvoeren selecteer acht honden. Ik schat dat er 25 honden in de ring staan.

Hij loopt eerst Kristel voorbij om dan terug te keren om haar te selecteren. Ik denk alleen maar wat fantastisch ze zit bij de laatste acht. Als hij acht honden heeft geselecteerd dan mag de rest de ring verlaten en staat ze er toch maar mooi bij. En daarna word het echt super spannend…hij wijst nummer 8, 7, 6, 5, 4 aan en nog steeds is Kristel in de race.

Mar zie ik van kleur verschieten en ik krijg nu overal last van.. verzin maar wat en ik had het. Als je nu geplaatst word kom je bij een pilaar te staan en word er een foto van de eigenaar met de hond gemaakt. De keurmeester wijst een nummer 3 aan en nog is dat niet Kristel en uiteindelijk word ze aangewezen als nummer twee.
Ik zit in mijn eentje op de tribune te juichen en te klappen waarschijnlijk denk iedereen om me heen dat ik niet goed geworden ben.

Jongens wat ben ik trots, op mijn hond maar zeker ook op mijn man. Op Kristel omdat het een eigen gefokte hond is en daar mag je dan best wel trots op zijn en op mijn man omdat hij zo goed zijn hoofd koel kan houden.

Ik vrees dat ik was flauwgevallen… Deze tweede Paasdag zal ik niet gauw vergeten..wat een dag. Op de terug reis zitten twee mensen in de auto die alleen maar zitten te lachen en echt van top tot teen zitten te glunderen. Op naar Goes….  

*Terug naar Jester`s Bulldogs** Terug naar de startpagina**Terug naar ons blog*